Perro's nesten - English

DLA-Diversiteit Project in Nova Scotia Duck Tolling Retrievers

Alle zoogdieren hebben immuunsystemen om infecties te bestrijden en lichaamsvreemd materiaal te kunnen bestrijden. Ook hebben alle zoogdieren een groep genen die we het MHC noemen, het Major Histocompatability Complex. Het MHC is het eerste gedeelte van het immuunsysteem, dat virussen en bacteriën bestrijdt om het zoogdier gezond te houden.

De genen die samen het MHC vormen zijn veelvormig en gevarieerd. In de natuur, bijvoorbeeld bij de mens, is er een grote en gezonde variatie van de verzameling aan genen, zodat zij een ruime variatie hebben aan mogelijke antwoorden op ziektes. Op die manier ontwikkelen wij bijvoorbeeld immuniteit tegen verschillende griepvirussen.

Het MHC bestaat uit een groep genen die dicht op elkaar op één chromosoom zitten en die bij elkaar blijven in de vererving. Normaal treedt bij de bevruchting een afsplitsing van ieder gen apart op. Bij het MHC werkt het anders. Het MHC vererft als totale groep, ook wel het MHC-haplotype genoemd. Ieder zoogdier en dus ook iedere hond heeft twee haplotypes, eentje identiek aan dat van zijn moeder en eentje identiek aan dat van zijn vader. Er is bewijs dat als deze MHC-haplotypes van elkaar verschillen dat de nakomelingen meer opties hebben om ziektes te bestrijden en dat het helpt om een goed functionerend MHC te krijgen, die het dier in staat stelt om stress te verdragen en ziektes te bestrijden. We noemen dit een heterozygoot MHC-haplotype in tegenstelling tot een homozygoot haplotype, waarbij het dier van allebei zijn ouders hetzelfde haplotype heeft geërfd.

Bij rashonden is door het fokken van wolf naar huishond en door het fokken van raszuivere honden een beperking gezet op het aantal haplotypes. Bij Tollers zijn er elf verschillende gevonden. Er zijn rassen waar er nog maar twee verschillende zijn. Er zijn ook rassen waar er nog meer dan 20 haplotypes zijn. Helaas is het wel zo dat bij onze Nova Scotia Duck Tolling Retriever er negen relatief weinig voorkomen en twee haplotypes heel veel.

In Finland, Zweden en Noord-Amerika wordt op dit moment veel wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de rol van het MHC-haplotype in het ontstaan van auto-immuunziekten. De kennis verandert naarmate er meer onderzoek is en het zal nog een aantal jaren duren voor echt duidelijk is hoe het precies in elkaar steekt. Wel is al duidelijk dat er meer genen bij betrokken zijn dan alleen het MHC-haplotype. Voor de fokkerij betekent dit dat we wel het haplotype van een Toller kunnen testen, maar dat we niet precies weten hoe we dat gegeven moeten gebruiken in de fokkerij. Wel weten we inmiddels dat genetische variëteit behouden zal moeten blijven, maar hoe precies weten we nog niet.

Het is interessant om op te merken dat de Tollers worden gebruikt in dit onderzoek omdat zij op dezelfde manier reageren op auto –immuunziektes als mensen.

Een aantal fokkers heeft besloten om ondanks de huidige onduidelijkheid de diversiteit in MHC-haplotypes in stand te houden en te onderzoeken welk effect dat heeft op de gezondheid van hun nestjes. Ik heb besloten om me bij hen aan te sluiten. De redenen om op deze manier te fokken zijn:

• Ten eerste omdat ons gezond verstand ons vertelt dat er niet voor niets zoveel diversiteit in haplotypes in de natuur aanwezig is.

• Ten tweede omdat wij denken dat de gezondheid van onze Toller gebaat is bij verschillen in haplotypes. We willen zoveel mogelijk voorkomen dat onze Tollers van hun ouders homozygote MHC-haplotypes mee kunnen krijgen.

• En ten derde omdat wij willen zorgen dat als het onderzoek bruikbare resultaten oplevert, dat er dan nog steeds elf haplotypes zijn waarmee we aan de slag kunnen

Voor mij persoonlijk betekent het dat ik nestjes wil fokken die bijdragen aan deze diversiteit. Daar waar mogelijk wil ik proberen om heterozygote MHC-haplotypes in onze Rhineferry pups te fokken. Er zijn altijd veel zaken die een rol spelen bij het beslissen welke combinatie mij het beste lijkt, waarvan gezondheid, karakter en bouw allemaal belangrijk zijn, maar vanaf nu staat het MHC-haplotype hoog op mijn prioriteitenlijst.

Chris Eelman

April 2011